Foto's die je doen nadenken

http://news.distractify.com/people/complex-humans/ 

De hulpverlener.

Trouw bezoek ik elke dag
de mensen die ik dan helpen mag
bij mij leggen ze in vertrouwen neer al hun zorgen
sommige kijken zelfs op tegen de dag van morgen

Met mijn luisterend oor
geef ik dan graag gehoor
Met mijn lieve blik en af en toe een enkel woord
luister ik eerst voornamelijk ongestoord.

Met al mijn warmte en empathie
kijk en luister ik dus naar wat ik hoor en wat ik zie
leg af en toe de juiste vinger op de zere plek
of soms even een arm om de schouder of om een nek

Problemen zijn er dus voor een ieder soms groot en vaak klein
je medemens daarmee kunnen helpen is altijd fijn
En als er dan iemand bij je vertrek achter het venster staat
en naar je zwaait, dan voelt het goed dat je er was en samen hebt gepraat

Petra de Jong
www.praktijk-de-libelle.nl

Het kleine geluk.

Vorig jaar ben ik gestart met een opleiding orthopedagogie. Voor deze opleiding heb ik gedurende een volledig jaar stage gelopen in verschillende instellingen. Één van deze stageplekken was een wzc voor personen met dementie. Een , vind ik persoonlijk, zeer fijn woonzorgcentrum. Het grootste verschil met vele andere wzc's is dat ze de persoon, 'de patiënt', nog echt in het middelpunt zetten en niét het financiële kantje van het hele gebeuren. Want geef toe dat gebeurd wel steeds vaker in het dagelijkse leven.. Tijdens mijn stage heb ik verschillende mensen leren kennen.  Personen jong en oud, met verschillende vormen van dementie. Zo had je de klassieke vorm Alzheimer, maar ook Korsakov (wat vaak voorkomt als gevolg van overmatig alcoholgebruik) , Pick en Lewy Body. Tijdens mijn stage heb ik één ding ingezien, dat je moet genieten van de kleine dingen, het kleine geluk. Personen met dementie bevinden zich in een aftakelingsproces. Ze beginnen niet enkel dingen te vergeten zoals de naam van je kinderen, maar ook plots niet meer weten hoe je je vlees moet snijden, je tanden moet poesten, je je haren moet kammen. Ze verliezen zichzelf, alle vat op de werkelijkheid. Ze komen terug een kind, een baby, die volledig afhankelijk is van zijn zorggever. Dit is een heel intens proces, waar heel duidelijk is dat mensen hun er van bewust zijn dat er iets gaande is. Maar toch is het wél nog mogelijk om gelukkig te zijn. Fantastisch hoe onze bewoners opfleurden van een simpele wandeling, een lied uit hun tijd, of zelfs een korte babbel! Voor wie graag eens een kijkje
 neemt hoe het er aan toe gaat in een woonzorgcentrum raad ik aan om de blog 'http://openkring.wordpress.com/' te volgen,
een blog van Louise Vermeulen die van haar werk in een Woon- en zorgcentrum een enig mooie blog gemaakt heeft.
Een verhaal vol hart en ziel, boordevol levenslessen en met wondermooie foto's.


Sandrine

Bezinningsmoment: afscheidsbrief van James Foley

 

Iedereen heeft er vast en zeker al van gehoord, de verschrikkelijke daden van de IS. Waarschijnlijk komt de naam James Foley je niet onbekend voor. Dit is de Amerikaanse persfotograaf die omtrent 19 augustus 2014 op een verschrikkelijke manier om het leven gebracht is door de IS. Na zijn dood werd ook zijn allerlaatste brief aan familie en vrienden gepubliceerd op zijn facebookpagina. De



Nederlandstalige vertaling kan je terugvinden via deze link: http://www.kuleuven.be/thomas/page/afscheidsbrief-van-james-foley-aan-zijn-familie/?utm_source=Thomas


Het is een brief gericht aan zijn familie en vrienden. In de brief probeert hij hen ook een beeld te geven van hoe zijn leven er nu uitziet. Ik vind het een mooie brief, met een diepe boodschap. Hij probeerde echt in een enkele brief een hele boel duidelijk te maken. Ik vind ook dat er heel wat hoop in schuil gaat. Het was duidelijk dat Foley de hoop nog niet opgegeven had, maar dat hij waarschijnlijk ook wel nuchter dacht.

Wat vind jij van de afscheidsbrief? Welke gevoelens brengt dit weer bij jou? Reageer!


Sandrine

Filmtip: Into the wild

 

Voor iedereen die graag eens een mooie film wil zien over de maatschappij moet zeker Into the wild eens bekijken. Deze film is een waargebeurd verhaal over een Amerikaanse tiener die de in zijn ogen op prestatiedrang gerichte samenleving waarin hij vertoeft zat is. Hij besluit om rond te gaan trekken in de wildernis van Alaska. Zeker een aanrader!

Sandrine